1950 – 2000

Nederland wil een beiaard schenken aan de Verenigde Staten als dank voor het Marshallplan. Gênant moment: het klokje dat koningin Juliana moet overhandigen aan president Harry Truman, is zoek. Noodgedwongen overhandigt de vorstin aan de president een klok van lucht.

In Amersfoort wordt de Nederlandse Beiaardschool opgericht onder leiding van beiaardier Leen ’t Hart. Hiermee wordt het wereldwijde monopolie van Mechelen inzake beiaardonderricht doorbroken.

De 49 klokken van The Netherlands Carillon, het post-oorlogscadeau van Nederland aan de het Amerikaanse volk, zijn klaar. Ze zijn gegoten door drie concurrerende klokkengieters, een uitstekend recept voor een mislukking. O ja, er is ook geen geld voor een toren.

In Mechelen wordt de Oud-leerlingenbond der Mechelse Beiaardschool opgericht. Ze is de voorloper van de huidige Vlaamse en Waalse beiaardorganisaties. De eerste voorzitter is de Antwerpse stadsbeiaardier John Gebruers.

Harry Mulisch publiceert zijn ‘kleine roman’ Het zwarte licht. Daarin laat hij beiaardier Maurits Akelei een hallucinerend beiaardconcert geven op de dag waarop de wereld vergaat. Het verhaal zou zich afspelen in Delft.

Tijdens het Amerikaanse beiaardcongres aan de University of Kansas klinkt de compositie Summer Fanfares’ van Roy Hamlin Johnson: muziek die tot dan toe nooit op klokken gehoord werd – een mijlpaal in het beiaardrepertoire.

Tijdens Expo 58 plaatst het Vaticaans paviljoen een elektronische beiaard met luidsprekers boven de klokken van een klassieke beiaard. Belgische beiaardiers boycotten de concerten in het paviljoen. Beiaardiers uit Nederland en de Verenigde Staten tonen zich minder principieel.

Hubert Lampo beschrijft in zijn beroemde roman De komst van Joachim Stiller hoe een liefdesnacht van het hoofdpersonage onderbroken wordt door wonderlijk beiaardspel vanop de Antwerpse kathedraaltoren. Magisch realisme ten top.

Dankzij de hardnekkigheid van ambassadeur Herman van Roijen krijgen de klokken van The Netherlands Carillon na zes jaar een toren, en wel op een iconische plek naast Arlington National Cemetery en in het verlengde van de  National Mall.

In Springfield, IL wordt een nieuwe toren met een beiaard van de Nederlandse firma Petit & Fritsen ingehuldigd. De Vlaming Raymond Keldermans wordt titularis van het instrument en start een jaarlijks beiaardfestival dat nog steeds het grootste ter wereld is.

De beiaard in de Antwerpse OLV-toren wordt gerestaureerd. De populariteit van de maandagavondconcerten van stadsbeiaardier Jo Haazen bereikt een hoogtepunt. Duizenden vinden hun weg naar stille pleintjes en rumoerige terrasjes.

Op het Internationaal beiaardcongres in Amersfoort wordt de Beiaardwereldfederatie opgericht. Ze is een koepel boven de nationale beiaardverenigingen die vandaag 14 leden telt. Ze organiseert om de 3 jaar een internationaal congres.

Leuvenaar Jacques Sergeys stopt zijn activiteit als klokkengieter. Daarmee komt een einde aan een klokkengietersdynastie van bijna 5 eeuwen. Tegelijk verdwijnt het beroep van klokkengieter in België.

De Oudleerlingenbond van de Mechelse Beiaardschool transformeert tot Belgische Beiaardiersgilde. Vanaf nu zijn ook alumni van andere beiaardscholen en niet-beiaardiers welkom in de club

De historische beiaard van Mechelen gaat na drie eeuwen met pensioen. Hij krijgt in de Sint-Romboutstoren gezelschap van een 40-tonner die de stad moet verankeren als internationaal centrum voor beiaardcultuur. Vandaag klust hij nog bij omdat hij nog steeds het automatisch spel verzorgt.

In Mechelen wordt de eerste editie van de Koningin Fabiolawedstrijd voor beiaard georganiseerd. Winnaar wordt de 22-jarige Geert D’hollander. Vandaag is deze vijfjaarlijkse wedstrijd de grootste en zwaarste in zijn soort.

De steden Hasselt en Itami wisselen geschenken uit: de eerste krijgt een Japanse tuin, de tweede een beiaard. De furanduro no kane of Vlaamse beiaard introduceert de beiaardcultuur in het verre Oosten. Op een grote doorbraak in die regio is echter nog wachten.

De graal van de beiaard wordt ontdekt: het oorspronkelijke exemplaar van de beroemde beiaardpreludia van Leuvenaar Matthias Vanden Gheyn, geschreven in de hand van de meester zelf. Voortaan klinkt de ‘echte’ Vanden Gheyn vanop beiaardtorens wereldwijd.