Leen ’t Hart

   (1920-1992)




   Leraar van de Nederlandse beiaardiers   


Leen ’t Hart is de figuur die vanaf 1950 de Nederlandse beiaardkunst losweekte van de Vlaamse invloed. Kort na zijn studies aan de Mechelse beiaardschool werd hij directeur van de pas opgerichte Nederlandse Beiaardschool te Amersfoort (1953). Hij leidde een groot aantal Nederlandse en buitenlandse studenten op en concerteerde in Europa, de Verenigde Staten, Canada en Australië. Hiernaast had hij nog een zwaar engagement als stadsbeiaardier van Delft, Leiden, Amersfoort en Rotterdam.  

’t Hart schreef talrijke beiaardwerken en honderden arrangementen van klassieke werken en volksliederen. Zijn compositiestijl was beïnvloed door de orgelpraktijk en was gekenmerkt door stevige structuren en nieuwe toonkleuren, onder meer door het gebruik van modale toonsoorten. ’t Hart schreef ook enkele leerboeken, zoals Beiaard spelen en Improviseren aan de beiaard.  

Leen ’t Hart was op meerdere vlakken de evenknie van zijn Vlaamse collega en leermeester Staf Nees. Beiden waren ze  de monstres sacrés van de beiaardkunst kort na de 2de Wereldoorlog. Wellicht heeft het beiaardspel van Leen 't Hart in Leiden Harry Mulisch geïnspireerd tot de hoofdfiguur van zijn roman Het zwarte licht

terug | home