Mechelen, Sint-Romboutstoren  

 

 

 

 



   De beiaard der beiaarden  


Mechelen wordt wel eens het Mekka van de beiaardkunst genoemd. De stad heeft die eretitel te danken aan haar stadsbeiaardier Jef Denyn (1862-1941), die van de Mechelse beiaard het beroemdste toreninstrument ter wereld maakte.  

De kwaliteit van de beiaard was echter niet evenredig met zijn roem. De 49 klokken zijn gegoten door 12 verschillende klokkengieters, en ook de Hemonyreeks die het leeuwendeel van de beiaard uitmaakt, is verre van volmaakt. Maar de bezieling van Jef Denyn en de voorbeeldige mechanische inrichting zorgden ervoor dat een concert op Sint-Rombouts toch steeds een opwindende esthetische ervaring was.  

Na de dood van Denyns opvolger Staf Nees in 1965 maakte de verering van de Mechelse beiaard plaats voor meer realiteitszin en kreeg men een scherper oor voor de onzuiverheden van de Mechelse klokken. Uiteindelijk werd in 1981 een nieuwe Eijsboutsbeiaard van 49 klokken geplaatst. De nieuwe beiaard klinkt een halve toon lager dan de oude. In totaal hangt nu 75 ton brons in de Sint-Romboutstoren.

Momenteel wordt enkel de nieuwe beiaard gebruikt voor bespelingen, lessen en concerten. Op zaterdag, zondag en maandag spelen stadsbeiaardier Jo Haazen, zijn adjunct Eddy MariŽn of studenten van de beiaardschool.  De oude beiaard is bespeelbaar, maar wordt vrijwel niet gebruikt. Hopelijk worden in de toekomst fondsen gevonden om het oude instrument te restaureren.

terug | home